Postanowienia noworoczne oczami terapeuty: Jak planować, by nie zwariować?

Koniec grudnia i początek stycznia to moment, w którym kulturowo jesteśmy "programowani" na zmianę. Wszędzie słyszymy o czystej karcie, nowych możliwościach i magicznej dacie 1 stycznia, która ma odmienić nasze życie. Jako terapeuta często widzę w gabinecie drugą stronę tego medalu – frustrację, poczucie winy i spadek samooceny, gdy w połowie miesiąca wielkie plany zaczynają się kruszyć.

Czy to oznacza, że postanowienia noworoczne są złe? Absolutnie nie. Mają ogromną moc, pod warunkiem, że zrozumiemy, skąd wynikają i jak je mądrze formułować.

Czy postanowienia mają moc?

Tak, ale ich siła nie tkwi w dacie w kalendarzu. Magia 1 stycznia to mit. Prawdziwa moc postanowień leży w intencji i świadomości. Moment przełomu roku sprzyja autorefleksji. To naturalny czas na zadanie sobie pytania: „Czy jestem w miejscu, w którym chcę być?”.

Jeśli Twoje postanowienie wynika z głębokiej potrzeby zadbania o siebie (akt miłości własnej), ma ogromną siłę napędową. Jeśli jednak wynika z lęku, wstydu lub presji otoczenia („muszę schudnąć, bo tak wypada”, „wszyscy biegają, więc ja też powinienem”), staje się kolejnym batem, którym się smagasz.

Czego unikać? Pułapki noworocznego myślenia

Większość postanowień upada, bo są źle skonstruowane. Czego warto się wystrzegać?

1. Myślenia „wszystko albo nic”: „Od jutra nie jem słodyczy, ćwiczę codziennie i rzucam palenie”. To przepis na porażkę. Nasz układ nerwowy nie lubi gwałtownych rewolucji – odbiera je jako zagrożenie i szybko wraca do starych, bezpiecznych schematów.

2. Celów negatywnych: Postanowienia typu „przestanę być leniwa” lub „nie będę się stresować” skupiają się na tym, czego nie chcemy, zamiast na tym, czego pragniemy. Mózg słabo radzi sobie z zaprzeczeniami.

3. Ogólników: „Będę bardziej dbać o zdrowie” brzmi pięknie, ale jest niemierzalne. Trudno poczuć satysfakcję z realizacji celu, który nie ma jasnych granic.

Jakie postanowienia wybierać? Podejście terapeutyczne

Zamiast narzucać sobie rygor, spróbuj podejść do tego roku z łagodnością. Oto kilka wskazówek, jak wybierać cele, które służą Twojemu dobrostanowi:

• Wybierz Ewolucję, nie Rewolucję: Zamiast zmieniać całe życie, wybierz jedną małą rzecz. Metoda małych kroków (Kaizen) jest znacznie skuteczniejsza w budowaniu trwałych nawyków.

• Szukaj „Dlaczego”: Zanim coś postanowisz, zapytaj siebie: „Dlaczego tego chcę?”. Jeśli odpowiedź brzmi „bo chcę czuć się lżej i mieć więcej energii”, to świetny kierunek. Jeśli brzmi „bo chcę, żeby inni mnie podziwiali”, warto zatrzymać się i przyjrzeć temu głębiej.

• Zamień cele na wartości: Zamiast „Schudnę 10 kg”, spróbuj: „W tym roku chcę okazywać mojemu ciału szacunek poprzez zdrowe jedzenie i ruch”. To zmienia perspektywę z zadaniowej na opiekuńczą.

• Bądź dla siebie wyrozumiały: Potknięcia są częścią procesu. Jeśli złamiesz postanowienie 15 stycznia, nie oznacza to, że cały rok jest stracony. Oznacza to tylko, że jesteś człowiekiem. Wróć do swojej intencji następnego dnia, bez karania się.

Słowo na koniec

Niech ten Nowy Rok będzie dla Ciebie czasem nie tyle „naprawiania” siebie, co poznawania siebie na nowo. Jesteś wystarczający/a już teraz, bez żadnych zmian. Wszelkie postanowienia niech będą jedynie dodatkiem, który sprawi, że Twoje życie stanie się pełniejsze, a nie walką o bycie kimś innym.

Jeśli czujesz, że presja zmian Cię przytłacza lub nie wiesz, jak ruszyć z miejsca – pamiętaj, że drzwi mojego gabinetu są otwarte. Czasem najlepszym postanowieniem jest po prostu poproszenie o wsparcie.

Szczęśliwego (i spokojnego) Nowego Roku!