Psychoterapia         Online

Czy zdarza Ci się spędzać godziny na analizowaniu scenariuszy, które prawdopodobnie nigdy się nie wydarzą? Zamartwianie się to cichy złodziej. Kradnie naszą energię, czas, a przede wszystkim – nasz potencjał. Choć często wydaje nam się, że martwiąc się, przygotowujemy się na najgorsze i w ten sposób kontrolujemy sytuację, w rzeczywistości osiągamy efekt odwrotny. Tracimy kontakt z tu i teraz, a nasze życie zaczyna przypominać poczekalnię. Paraliżujący ciężar lęku Zamartwianie

Siedzisz przed komputerem. Masz napisać ważny raport. Termin goni. Wiesz, że powinieneś zacząć teraz . Ale zamiast tego... Sprawdzasz maila. Oglądasz śmieszne koty na Instagramie. Idziesz zrobić trzecią kawę. Sprzątasz kuchnię (nagle wydaje się to priorytetem!). A w środku rośnie gula wstydu: „Znowu to robię. Jestem leniwy. Beznadziejny. Nigdy się nie nauczę” . Zatrzymaj się. Mam dla Ciebie dobrą wiadomość. To nie jest lenistwo. Gdybyś był leniwy, leżenie na kanapie i nicnier

Znasz ten scenariusz? Koleżanka dzwoni z problemem. Ty rzucasz wszystko, żeby jej pomóc (dajesz rady, pożyczasz pieniądze, załatwiasz sprawę za nią). Czujesz się potrzebny i dobry. Ale ona nie korzysta z Twoich rad. Wraca do toksycznego faceta albo znowu narzeka na to samo. Wtedy wpadasz w złość: "Tyle dla niej zrobiłem, a ona to marnuje!" . A na koniec czujesz się wykorzystany i niedoceniony: "Nikt mnie nie szanuje, zawsze muszę wszystko robić sam" . Witamy w Trójkącie Drama

Siedzisz w kawiarni. Powinieneś pić latte i czytać książkę. Ale zamiast tego, Twoje oczy mimowolnie skanują salę. Kto wszedł? Dlaczego ten facet głośno mówi? Czy ta kelnerka krzywo na mnie spojrzała? Twoje ciało jest napięte jak struna. Jesteś gotowy do ucieczki, choć nic się nie dzieje. Czujesz się jak żołnierz na wrogim terenie, mimo że jesteś w centrum bezpiecznego miasta. To nie jest „tylko stres”. To nadmierna czujność (hypervigilance) . Twój wewnętrzny radar bezpieczeńs

Na Twojej półce (lub w czytniku) piętrzą się tytuły: „Jak przestać się martwić” , „Potęga pewności siebie” , „5 kroków do idealnego związku” . Kiedy je czytałeś, kiwałeś głową. Zaznaczałeś cytaty. Czułeś ten przypływ nadziei: „Tak! To jest to! Od jutra wszystko będzie inaczej”. A potem przyszło „jutro”. I stare schematy wróciły, jakbyś nigdy nie przewrócił ani jednej strony. Znasz to? Nie jesteś sam. To zjawisko nazywam „Iluzją Kompetencji” . Wydaje nam się, że skoro rozumiem

Patrząc na Ciebie, ludzie widzą człowieka sukcesu. Jesteś zawsze zorganizowany, punktualny i pomocny. Twoje mieszkanie lśni, raporty są oddane przed czasem, a na twarzy masz przyklejony uprzejmy uśmiech. Wszyscy myślą: "Wow, jak on to robi? Jak on to wszystko ogarnia?" . Tylko Ty wiesz, jaka jest cena. Tylko Ty wiesz, że ten sukces napędzany jest paliwem, które powoli Cię wypala – lękiem. Efekt Kaczki – spokojna tafla, szalona praca pod wodą Psychologowie często używają tu me

Wielu dorosłych, którzy dorastali w domach dotkniętych alkoholizmem (DDA) lub innymi formami dysfunkcji (DDD), spędza lata na próbach intelektualnego uporządkowania swojej przeszłości. Czytamy książki, analizujemy błędy rodziców, nazywamy swoje deficyty. Jednak mimo ogromnej wiedzy teoretycznej, w sytuacjach stresowych wciąż czujemy ten sam paraliżujący lęk, nagły wybuch złości lub chęć ucieczki. Pojawia się frustracja: "Przecież już to przerobiłem, dlaczego moje ciało wciąż

Pakując walizki, myślimy o lepszych zarobkach, słońcu na południu Europy czy perspektywach dla dzieci. Zabieramy ubrania, zdjęcia i dokumenty. Rzadko jednak jesteśmy przygotowani na ciężar "niewidzialnego bagażu", który dopada nas po kilku miesiącach lub latach. Emigracja to jedno z najbardziej stresujących wydarzeń w życiu człowieka (w skali stresu Holmesa i Rahe ustępuje tylko śmierci bliskiej osoby i rozwodowi). Dlaczego? Ponieważ to nie tylko zmiana miejsca. To często kon

Powinieneś być szczęśliwy. Właśnie dostałeś awans, spędzasz miłe popołudnie z bliskimi, słońce świeci. A jednak… czujesz dziwny niepokój. Zamiast pełnej radości, pojawia się lęk, że to za chwilę się skończy, że za tę chwilę zapłacisz potężną cenę, albo że po prostu na to nie zasługujesz. Jeśli znasz to uczucie, możliwe, że doświadczasz cherofobii – irracjonalnego lęku przed byciem szczęśliwym. Brzmi paradoksalnie? W końcu każdy z nas dąży do szczęścia. Ale dla osób dotknięty

Budzisz się rano z zaciśniętą szczęką. Przez cały dzień czujesz dziwny ciężar na klatce piersiowej, jakby ktoś położył tam kamień. A może Twoim problemem są wiecznie zimne dłonie lub nawracający ból pleców, na który nie pomagają masaże? Często traktujemy nasze ciało jak maszynę, która po prostu czasem się psuje. Idziemy do lekarza, bierzemy tabletkę, liczymy, że przejdzie. A co, jeśli ten ból nie jest „usterką”, ale wiadomością? Co, jeśli Twoje ciało krzyczy to, czego Ty nie

Siedzicie w ciszy przy kolacji. Twój partner patrzy w okno i delikatnie marszczy brwi. W Twojej głowie natychmiast rusza lawina: „Na pewno jest na mnie zły za wczorajszą kłótnię” . „Nudzi się ze mną” . „Pewnie żałuje, że tu przyszliśmy” . Zaczynasz się denerwować, obrażasz się, albo rzucasz sarkastyczny komentarz: „Skoro tak bardzo nie chcesz tu być, to po co przychodziłeś?”. Partner patrzy na Ciebie ze zdziwieniem: „O co Ci chodzi? Zastanawiałem się tylko, czy zamknąłem gara

Serce wali jak młot, w klatce piersiowej czujesz nieznośny ucisk, a dłonie zaczynają drżeć. Twoje myśli pędzą z prędkością światła, podpowiadając najczarniejsze scenariusze: „Zaraz zemdleję”, „To zawał”, „Tracę nad sobą kontrolę”. Jeśli znasz ten stan, wiesz, jak przerażający potrafi być atak paniki lub nagły skok silnego lęku. W tym momencie najważniejszą informacją dla Ciebie jest: To minie. Jesteś bezpieczny. To, co czujesz, to fałszywy alarm, który Twój układ nerwowy wsz

Podczas sesji często słyszę zdania: "Musiałem się napić, żeby się rozluźnić", "Jeden drink pomaga mi zapomnieć o stresie w pracy", "Bez alkoholu jestem ciągle spięty i smutny". To powszechne przekonanie – że alkohol działa jak lekarstwo na smutek i lęk. Jednak z perspektywy neurobiologii i psychologii prawda jest zupełnie inna. Czy alkohol to antydepresant? Zdecydowanie nie. Alkohol to potężny depresant. Dlaczego mylimy te pojęcia? To nieporozumienie wynika z początkowej fazy

„Po prostu bądź sobą” – to chyba najpopularniejsza rada świata. Słyszymy ją w reklamach perfum, czytamy w poradnikach motywacyjnych, a przyjaciele rzucają ją jak koło ratunkowe, gdy stresujemy się przed randką czy ważną rozmową o pracę. Brzmi to jak uniwersalny klucz do szczęścia i spokoju. Ale gdy wracamy do domu, zdejmujemy buty, siadamy w ciszy i próbujemy zastosować tę radę w praktyce, często pojawia się pustka. I jedno, ciche, ale świdrujące pytanie: Ale kim ja właściwie

W dzisiejszych czasach, przeglądając media społecznościowe czy nawet idąc ulicą, jesteśmy bombardowani chwytliwymi hasłami: "Uwierz w siebie!", "Każdy dzień to nowa szansa!", "Po prostu bądź pozytywny!" . Ładne grafiki z inspirującymi sentencjami stały się nieodłącznym elementem naszej cyfrowej rzeczywistości. Są wszędzie – od Instagrama, przez profile na Facebooku, aż po plakaty w kawiarniach. Jako terapeuta, z zaciekawieniem obserwuję to zjawisko. Z jednej strony rozumiem

Wystarczy otworzyć media społecznościowe w pierwszych dniach stycznia, by poczuć ten ciężar. Wszędzie widzimy hasła o "czystej karcie", detoksach, maratonach i rewolucjach w życiu osobistym. Presja, by wraz ze zmianą daty w kalendarzu stać się nową, lepszą wersją siebie, jest ogromna. A gdyby tak w tym roku podejść do tego inaczej? Gdyby zamiast dodawać sobie zadań, zdjąć z barków nieco ciężaru? Jako psychoterapeuta często obserwuję w gabinecie tzw. „styczniowy syndrom”. To m

Koniec grudnia i początek stycznia to moment, w którym kulturowo jesteśmy "programowani" na zmianę. Wszędzie słyszymy o czystej karcie, nowych możliwościach i magicznej dacie 1 stycznia, która ma odmienić nasze życie. Jako terapeuta często widzę w gabinecie drugą stronę tego medalu – frustrację, poczucie winy i spadek samooceny, gdy w połowie miesiąca wielkie plany zaczynają się kruszyć. Czy to oznacza, że postanowienia noworoczne są złe? Absolutnie nie. Mają ogromną moc, pod

Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak brzmi głos w Twojej głowie? Nie ten fizyczny, który słyszą inni, ale ten wewnętrzny narrator, który komentuje Twoje sukcesy, porażki, wygląd czy codzienne wybory. Czy gdyby ktoś inny mówił do Ciebie w ten sam sposób, w jaki Ty mówisz do siebie, chciałbyś się z tą osobą przyjaźnić? Dla wielu z nas odpowiedź brzmi: "Nie". Często jesteśmy dla siebie najsurowszymi sędziami. Bezlitośnie wytykamy sobie błędy, umniejszamy osiągnięcia i używamy słów,

Wszyscy to znamy. Chcesz wypaść profesjonalnie na spotkaniu, a nagle zapominasz prostego słowa. Starasz się być idealnym rodzicem, a wylewasz sok na świeżo wyprany dywan. Pierwsza myśl? „Ale wpadka!”. Psychologia ma jednak dla Ciebie pocieszającą wiadomość: ta mała niezdarność mogła właśnie sprawić, że ludzie polubili Cię bardziej. Magia „Efektu Pratfalla” W latach 60. psycholog Elliot Aronson przeprowadził ciekawy eksperyment. Nagrał ludzi odpowiadających na pytania w telet

Wyobraź sobie sytuację, w której musisz spędzić resztę życia w jednym pokoju z drugą osobą. Nie możecie się rozstać, nie ma dokąd uciec. Jesteście skazani na swoje towarzystwo 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. Jak byś się czuł, gdyby ta osoba bez przerwy Cię krytykowała? Gdyby na każde Twoje potknięcie reagowała słowami: „Znowu to zepsułeś, do niczego się nie nadajesz”? Gdyby ignorowała Twoje zmęczenie, zmuszała do pracy ponad siły i nigdy nie pytała: „Czego tak naprawdę